Brusjes Verjaardag: De portretten van gekloonde kinderen.

Een uitmuntend afstudeerproject

Enkele weken geleden mocht ik afstuderen aan de fotovakschool voor de vakopleiding. De opleiding en zeker ook het afstuderen was een intensief project.  Maar het resultaat met de 'uitmuntende' beoordeling en een fantastische expositie was alles meer dan waard. 

Veel mensen zijn geïnteresseerd in het project en zeer benieuwd naar het achterliggende concept en verhaal. Graag vertel ik je er in dit blog meer over. De portretten willen je namelijk graag uitnodigen om zelf eens na te denken over het klonen van mensen.  Klonen van mensen? Ja. Klonen van mensen.

SCO_180330_Brusjes_Web006.jpg


Gekloonde kinderen
 

Zelf ben ik altijd geboeid geweest door de techniek van menselijk klonen. Het lijkt science fiction, maar de techniek is er al bijna, de wetenschap wil heel graag, maar wij mensen (waar het om gaat!) hebben geen idee dat het al zo ver is. Je dode hond opnieuw tot leven roepen middels klonen kan al. Maar dat het echt niet meer zo lang duurt voordat je jezelf of je buurman kunt klonen, beseffen nog niet zo heel veel mensen. En jij? Wat weet je ervan? En, nog belangrijker, wat vind je ervan?

De menselijke kloontechniek gaat over onze 'species', onze soort, wat vinden wij er dan eigenlijk van dat er straks 'mensen' zijn die zijn gekloond? Is dat een mooie oplossing voor verschillende problemen of voelt het als verraad aan de mensheid?

Met mijn foto serie voor mijn eindexamen wilde ik dan ook graag de kijker uitnodigen om eens na te denken over menselijk klonen en zelf een aanzet te maken tot het vorming van een mening hierover. De 'uitnodiging' bestaat uit de portretten van de gekloonde kinderen, die je aankijken en je triggeren tot het opzoek gaan naar 'meer'.

Hieronder ligt ik verder toe hoe de portretten zijn opgebouwd, wat ze je (willen) vertellen en nog wel veel belangrijker: wat ze je willen vragen.
 

SCO_180330_Brusjes_Web005.jpg

BRUSJES VerjAArDAG; Mag ik er zijn?
 

De kinderen zijn gekloond uit delen van hun broertjes en zusjes. Vandaar dat ze de naam 'Br-usje' hebben gekregen. Deze kinderen zijn dus niet echt, maar gemaakt uit stukjes van hun broertjes en zusjes.

Het vieren van het leven doe je op je verjaardag. Het stellen van de vraag: "Mag ik er zijn?", is dan ook extra lastig op een dag dat je eigenlijk het leven wilt vieren; je verjaardag. Alle Brusjes zijn dan ook gesitueerd in een verjaardagssetting (slingers, feesthoed, trakteren etc) en kijken de kijker een beetje gelaten en vragend aan: "En, mag het? Hangen we vandaag de slingers op? Mag ik een stukje taart?, Mag ik van jou mijn cadeautje uitpakken? Met andere woorden: Mag ik er zijn?"

Om de levensvraag voor de kijker iets toegankelijker te maken, is er een vraag aan toegevoegd: Als de brusjes uit broertjes en zusje met verschillende leeftijden (bijvoorbeeld 8,4 en 1 jaar) bestaan, hoe oud is Brusje dan? Dus als we dan al het leven gaan vieren, hoeveel kaarsjes steken we dan aan? Een leuke interessante vraag, die als opstapje dient voor de kijker om na te denken over de grote vraag die daarboven hangt: Mag Brusje er überhaupt wel zijn?

 

SCO_180330_Brusjes_Web004.jpg

De uitwerking.


BRUSJE

Alle brusjes zijn gemaakt van onderdelen van hun broertjes en zusjes. De verschillende kinderen zijn gefotografeerd in de studio en via digitale bewerking in elkaar geweven (zowel gezicht als lichaam) zodat er nieuwe (niet bestaande) gekloonde kinderen ontstaan.

De brusjes moesten iets 'geks' hebben, er moest iets mee zijn, je uitnodigen om verder te kijken. Het mochten niet té mooie kinderen zijn zodat je niet zag dat er iets mee was. Maar ook weer niet te lelijk zodat het zou lijken op slechte montage. Ze moesten zo zijn, dat de kijker zich aangesproken voelt, getriggerd wordt en nieuwsgierig naar het bijbehorende verhaal.

Als je langer naar de brusjes kijkt, ga je ook zien dat er sommige zaken niet kloppen. Oren zijn dubbel, handen te groot, oorbellen nog in of wangen uit proportie. In eerste instantie zie je het niet, maar hoe langer je kijkt, hoe interessanter de platen worden.


ACHTERGROND EN STIJLING

Alle Brusjes zijn gesitueerd in een verjaardagssetting om de hierboven beschreven reden (vieren we het leven of niet?).

Om het leeftijdsverschil te visualiseren (als ik besta uit broertjes en zusjes in de leeftijden 8,4 en 1, hoe oud ben ik dan?), zitten in iedere foto drie 'tijdszones'.

1) de foto is in het 'nu' gemaakt,

2) alle kinderen dragen retro kleding van een aantal decennia terug,

3) ze zijn gesitueerd in een klassiek schilderij (alle achtergronden zijn door mijzelf gefotografeerd in het Rijksmuseum).

Drie verschillende tijdszones die niet bij elkaar passen; hoe oud zijn ze nou?


MONTAGE

Alle verschillende foto's zijn via digitale bewerking in elkaar verweven en tot een geheel gemaakt.  Met de laatste bewerking wordt de uitstraling en het 'gevoel' meegegeven aan de platen.

SCO_180330_Brusjes_Web002.jpg

 

Presentatie:

Als beloning voor de kijker, die het bijschrift zou lezen en waarbij de interesse getriggerd zou worden, lagen bij de expositie de fictieve 'dossiers' van de gekloonde kinderen ter inzage bij de platen.  Hiervoor is per brusje een dossier aangemaakt met een aanmeldingsforumlier, de polaroids van de broertjes en zusjes (leuk om voor de kijker te puzzelen welke onderdelen van wie er zijn gebruikt). Daarnaast zaten er in ieder dossier artikelen uit de wetenschap of media waarin de kloontechniek bij dieren als was toegepast. Hierbij waren allerlei verschillende reden voor klonen (vruchtbaarheid, biodiversiteit, ubermensch, herleven van overledene etc). Allemaal zaken waarvoor dieren op dit moment al gekloond worden, dus waarom de mens ook niet? Het werd daardoor nog tastbaarder voor de kijker en schrokken zij hoe dichtbij de serie al tot de werkelijkheid behoort.

 

SCO_180330_Brusjes_Web001.jpg

En Nu?

Ja, en nu. De expositie is geweest, de beoordeling binnen. Maar de ontwikkeling van menselijk klonen gaat verder en nog lang niet iedereen weet hoever het al is. Laat staan wat ze er zelf van vinden. De techniek en wetenschap ontwikkelen zich verder in het klonen. De vraag is niet 'of' maar 'wanneer'.  Tijd om zelf eens na te denken wat je ervan zou vinden wanneer je jezelf, je baas of je buurvrouw zou kunnen klonen.

Ik hoop dat mijn foto's bijdragen aan het aanzetten tot nadenken over menselijk klonen. Door dit blog zijn de platen en mijn verhaal nu ook digitaal en over de hele wereld te bekijken. En als je deze tekst nog steeds aan het lezen bent, heb ik in ieder geval ook jou bereikt ;-).

Dus, wellicht eens leuk om eens na te denken tijdens de vakantie die voor de deur staat. Wat vind ik er nou van dat er straks misschien wel twee, drie of honderd 'ikjes' zouden zijn?

Vind je het leuk om eens samen verder te sparren over menselijk klonen of wil je ook wel graag de 'medische' dossiers van deze gekloonde Brusjes inzien? Let me know!
 

SCO_180330_Brusjes_Web003.jpg